يه جك: پليس دو نفرو گرفته بود داشت مي برد، نفر سومي اومد دستشو انداخت دور گردن اون دو نفر، هي داد مي زد ما سه نفرو كجا ميبرين، ما سه نفرو كجا ميبرين؟

همه مي دانيم كه انسان هميشه سعي داشته حرف خود را بر كرسي بنشاند و عقيده خود را بر ديگران تحميل كند.

اين طرز تفكر در بين خود افراد جامعه نيز نمود خيلي واضح و آشكاري دارد، به طوري كه اگر نتوانيم عقيده خود را بر كرسي بنشانيم حتما بايد دماغ مبارك را آن قدر در كاري كه به ما مربوط نيست دراز كنيم كه شبيه پينوكيو شويم. مطمئن باشيد رنگ دمپايي مادر بزرگ همسايه دوستم ربطي به اينجانب ندارد، نمي دانم چرا بعضي ها فكر مي كنند دارد!

از همين رو بعضی وقت ها دلم می خواهد برعکس کاری که دیگران پیشنهاد می کنند را انجام دهم، حتي اگر به ضررم باشد؛ چون همواره عقيده دارم انسان آزاد است و بايد آزادانه زندگي كند؛ و هیچ انسانی نسبت به انسان دیگر آن ‌قدر برتری ندارد تا مجاز باشد حدود آزادی او را تعیین کند و قطعاً کثرت نیز،‌ چنین اعتباری را برای کسی فراهم نخواهد کرد.

(اينجورياس كه من حتي جامعه دموكراسي رو هم قبول ندارم!)